|
Tito Maccio Plauto ASINARIA
|
|||
|
|
|
PROLOGVS |
|
|
|
Hoc agite sultis, spectatores, nunciam, |
||
|
|
quae quidem mihi atque vobis res vertat bene |
||
|
|
gregique huic et dominis atque conductoribus. |
||
|
|
face nunciam tu, praeco, omnem auritum poplum. |
||
|
5 |
age nunc reside, cave modo ne gratiis. |
||
|
|
nunc quid processerim huc et quid mihi voluerim |
||
|
|
dicam: ut sciretis nomen huius fabulae; |
||
|
|
nam quod ad argumentum attinet, sane brevest. |
||
|
|
nunc quod me dixi velle vobis dicere, |
||
|
10 |
dicam: huic nomen graece Onagost fabulae; |
||
|
|
Demophilus scripsit, Maccus vortit barbare; |
||
|
|
Asinariam volt esse, si per vos licet. |
||
|
|
inest lepos ludusque in hac comoedia, |
||
|
|
ridicula res est. date benigne operam mihi, |
||
|
15 |
ut vos, ut alias, pariter nunc Mars adiuvet. |
||
|
|
|||
|
|
Atto 1 Scena 3 |
||
|
|
Vnum quodque istorum verbum nummis Philippis aureis |
||
|
|
non potest auferre hinc a me si quis emptor venerit; |
||
|
155 |
nec recte quae tu in nos dicis, aurum atque argentum merumst: |
||
|
|
fixus hic apud nos est animus tuos clavo Cupidinis. |
||
|
|
remigio veloque quantum poteris festina et fuge: |
||
|
|
quam magis te in altum capessis, tam aestus te in portum refert. |
||
|
|
Argyr. |
||
|
|
Ego pol istum portitorem privabo portorio; |
||
|
160 |
ego te dehinc ut merita es de me et mea re tractare exsequar, |
||
|
|
quom tu med ut meritus sum non tractas atque eicis domo. |
||
|
|
Clear. |
||
|
|
Magis istuc percipimus lingua dici, quam factis fore. |
||
|
|
Argyr. |
||
|
|
Solus solitudine ego ted atque ab egestate abstuli; |
||
|
|
solus si ductem, referre gratiam numquam potes. |
||
|
|
Clear. |
||
|
165 |
Solus ductato, si semper solus quae poscam dabis; |
||
|
|
semper tibi promissum habeto hac lege, dum superes datis. |
||
|
|
Argyr. |
||
|
|
Qui modus dandi? nam numquam tu quidem expleri potes; |
||
|
|
modo quom accepisti, haud multo post aliquid quod poscas paras. |
||
|
|
Clear. |
||
|
|
Quid modist ductando, amando? numquamne expleri potes? |
||
|
170 |
modo remisisti, continuo iam ut remittam ad te rogas. |
||
|
|
A. |
||
|
|
Dedi equidem quod mecum egisti. C. Et tibi ego misi mulierem: |
||
|
|
par pari datum hostimentumst, opera pro pecunia. |
||
|
|
A. |
||
|
|
Male agis mecum. C. Quid me accusas, si facio officium meum? |
||
|
|
nam neque fictum usquamst neque pictum neque scriptum in poematis |
||
|
175 |
ubi lena bene agat cum quiquam amante, quae frugi esse volt. |
||
|
|
Argyr. |
||
|
|
Mihi quidem te parcere aequomst tandem, ut tibi durem diu. |
||
|
|
Clear. |
||
|
|
Non tu scis? quae amanti parcet, eadem sibi parcet parum. |
||
|
|
quasi piscis, itidemst amator lenae: nequam est, nisi recens; |
||
|
|
is habet sucum, is suavitatem, eum quo vis pacto condias, |
||
|
180 |
vel patinarium vel assum, verses quo pacto lubet: |
||
|
|
is dare volt, is se aliquid posci, nam ibi de pleno promitur; |
||
|
|
neque ille scit quid det, quid damni faciat: illi rei studet. |
||
|
|
volt placere sese amicae, volt mihi, volt pedisequae, |
||
|
|
volt famulis, volt etiam ancillis; et quoque catulo meo |
||
|
185 |
subblanditur novos amator, se ut quom videat gaudeat. |
||
|
|
vera dico: ad suom quemque hominem quaestum esse aequomst callidum. |
||
|
|
Argyr. |
||
|
|
Perdidici istaec esse vera damno cum magno meo. |
||
|
|
Clear. |
||
|
|
Si ecastor nunc habeas quod des, alia verba praehibeas; |
||
|
|
nunc quia nihil habes, maledictis te eam ductare postulas. |
||
|
|
A. |
||
|
190 |
Non meum est. C. Nec meum quidem edepol, ad te ut mittam gratiis. |
||
|
|
verum aetatis atque honoris gratia hoc fiet tui, |
||
|
|
quia nobis lucro fuisti potius quam decori tibi: |
||
|
|
si mihi dantur duo talenta argenti numerata in manum, |
||
|
|
|
||
|
|
|
||
|
|
|
||
|
|
A. |
||
|
|
Vbi illaec quae dedi ante? C. Abusa. nam si ea durarent mihi, |
||
|
|
mulier mitteretur ad te, numquam quicquam poscerem. |
||
|
|
diem aquam solem lunam noctem, haec argento non emo: |
||
|
|
ceterum quae volumus uti Graeca mercamur fide. |
||
|
200 |
quom a pistore panem petimus, vinum ex oenopolio, |
||
|
|
si aes habent, dant mercem: eadem nos discipulina utimur. |
||
|
|
semper oculatae manus sunt nostrae, credunt quod vident. |
||
|
|
vetus est: 'nihili coactiost'--scis cuius. non dico amplius. |
||
|
|
Argyr. |
||
|
|
Aliam nunc mi orationem despoliato praedicas, |
||
|
205 |
longe aliam, inquam, praebes nunc atque olim, quom dabam, |
||
|
|
aliam atque olim, quom inliciebas me ad te blande ac benedice. |
||
|
|
tum mi aedes quoque arridebant, cum ad te veniebam, tuae; |
||
|
|
me unice unum ex omnibus te atque illam amare aibas mihi; |
||
|
|
ubi quid dederam, quasi columbae pulli in ore ambae meo |
||
|
210 |
usque eratis, meo de studio studia erant vostra omnia, |
||
|
|
usque adhaerebatis: quod ego iusseram, quod volueram |
||
|
|
faciebatis, quod nolebam ac votueram, de industria |
||
|
|
fugiebatis, neque conari id facere audebatis prius. |
||
|
|
nunc neque quid velim neque nolim facitis magni, pessumae. |
||
|
|
Clear. |
||
|
215 |
Non tu scis? hic noster quaestus aucupi simillimust. |
||
|
|
auceps quando concinnavit aream, offundit cibum; |
||
|
|
aves adsuescunt: necesse est facere sumptum qui quaerit lucrum; |
||
|
|
saepe edunt: semel si sunt captae, rem solvont aucupi. |
||
|
220 |
itidem hic apud nos: aedes nobis area est, auceps sum ego, |
||
|
|
esca est meretrix, lectus inlex est, amatores aves; |
||
|
|
bene salutando consuescunt, compellando blanditer, |
||
|
|
osculando, oratione vinnula, venustula. |
||
|
|
si papillam pertractavit, haud est ab re aucupis; |
||
|
225 |
savium si sumpsit, sumere eum licet sine retibus. |
||
|
|
haecine te esse oblitum, in ludo qui fuisti tam diu? |
||
|
|
Argyr. |
||
|
|
Tua ista culpa est, quae discipulum semidoctum abs te amoves. |
||
|
|
Clear. |
||
|
|
Remeato audacter, mercedem si eris nactus: nunc abi. |
||
|
|
Argyr. |
||
|
|
Mane, mane, audi. dic, quid me aequom censes pro illa tibi dare, |
||
|
230 |
annum hunc ne cum quiquam alio sit? Clear. Tene? viginti minas; |
||
|
|
atque ea lege: si alius ad me prius attulerit, tu vale. |
||
|
|
A. |
||
|
|
At ego est etiam prius quam abis quod volo loqui. C. Dic quod lubet. |
||
|
|
A. |
||
|
|
Non omnino iam perii, est relicuom quo peream magis. |
||
|
|
habeo unde istuc tibi quod poscis dem; sed in leges meas |
||
|
235 |
dabo, uti scire possis, perpetuom annum hunc mihi uti serviat |
||
|
|
nec quemquam interea alium admittat prorsus quam me ad se virum. |
||
|
|
Clear. |
||
|
|
Quin, si tu voles, domi servi qui sunt castrabo viros. |
||
|
|
postremo ut voles nos esse, syngraphum facito adferas; |
||
|
|
ut voles, ut tibi lubebit, nobis legem imponito: |
||
|
240 |
modo tecum una argentum adferto, facile patiar cetera. |
||
|
|
portitorum simillumae sunt ianuae lenoniae: |
||
|
|
si adfers, tum patent, si non est quod des, aedes non patent.-- |
||
|
|
Argyr. |
||
|
|
Interii, si non invenio ego illas viginti minas, |
||
|
|
et profecto, nisi illud perdo argentum, pereundum est mihi. |
||
|
245 |
nunc pergam ad forum atque experiar opibus, omni copia, |
||
|
|
supplicabo, exobsecrabo ut quemque amicum videro, |
||
|
|
dignos indignos adire atque experiri certumst mihi, |
||
|
|
nam si mutuas non potero, certumst sumam faenore. |
||
|
|
Atto 2 Scena 1 |
||
|
|
Hercle vero, Libane, nunc te meliust expergiscier |
||
|
250 |
atque argento comparando fingere fallaciam. |
||
|
|
iam diu est factum quom discesti ab ero atque abiisti ad forum, |
||
|
|
[igitur inveniundo argento ut fingeres fallaciam.] |
||
|
|
ibi tu ad hoc diei tempus dormitasti in otio. |
||
|
|
quin tu abs te socordiam omnem reice et segnitiem amove |
||
|
255 |
atque ad ingenium vetus versutum te recipis tuom. |
||
|
|
serva erum, cave tu idem faxis alii quod servi solent, |
||
|
|
qui ad eri fraudationem callidum ingenium gerunt. |
||
|
|
unde sumam? quem intervortam? quo hanc celocem conferam? |
||
|
|
impetritum, inauguratumst: quovis admittunt aves, |
||
|
260 |
picus et cornix ab laeva, corvos parra ab dextera |
||
|
|
consuadent; certum herclest vostram consequi sententiam. |
||
|
|
sed quid hoc, quod picus ulmum tundit? non temerariumst. |
||
|
|
certe hercle ego quantum ex augurio eius pici intellego, |
||
|
|
aut mihi in mundo sunt virgae aut atriensi Saureae. |
||
|
265 |
sed quid illuc, quod exanimatus currit huc Leonida? |
||
|
|
metuo quom illic obscaevavit meae falsae fallaciae. |
||
|
Atto 2 Scena 2 |
|||
|
|
Vbi ego nunc Libanum requiram aut familiarem filium, |
||
|
|
ut ego illos lubentiores faciam quam Lubentiast? |
||
|
|
maximam praedam et triumphum eis adfero adventu meo. |
||
|
270 |
quando mecum pariter potant, pariter scortari solent, |
||
|
|
hanc quidem, quam nactus, praedam pariter cum illis partiam. |
||
|
Lib. |
|||
|
Illic homo aedis compilavit, more si fecit suo. |
|||
|
vae illi, qui tam indiligenter observavit ianuam. |
|||
|
Leon. |
|||
|
Aetatem velim servire, Libanum ut conveniam modo. |
|||
|
Lib. |
|||
|
275 |
Mea quidem hercle opera liber numquam fies ocius. |
||
|
|
Leon. |
||
|
Etiam de tergo ducentas plagas praegnatis dabo. |
|||
|
Lib. |
|||
|
Largitur peculium, omnem in tergo thensaurum gerit. |
|||
|
Leon. |
|||
|
Nam si huic sese occasioni tempus supterduxerit, |
|||
|
numquam edepol quadrigis albis indipiscet postea; |
|||
|
280 |
erum in obsidione linquet, inimicum animos auxerit. |
||
|
|
sed si mecum occasionem opprimere hanc, quae obvenit, studet, |
||
|
maximas opimitates, gaudio exfertissimas |
|||
|
suis eris ille una mecum pariet, gnatoque et patri, |
|||
|
adeo ut aetatem ambo ambobus nobis sint obnoxii, |
|||
|
285 |
nostro devincti beneficio. Lib. Vinctos nescio quos ait; |
||
|
|
non placet: metuo, in commune ne quam fraudem frausus sit. |
||
|
Leon. |
|||
|
Perii ego oppido, nisi Libanum invenio iam, ubiubi est gentium. |
|||
|
Lib. |
|||
|
Illic homo socium ad malam rem quaerit quem adiungat sibi. |
|||
|
non placet: pro monstro extemplo est, quando qui sudat tremit. |
|||
|
Leon. |
|||
|
290 |
Sed quid ego hic properans concesso pedibus, lingua largior? |
||
|
|
quin ego hanc iubeo tacere, quae loquens lacerat diem? |
||
|
Lib. |
|||
|
Edepol hominem infelicem, qui patronam comprimat. |
|||
|
nam si quid sceleste fecit, lingua pro illo perierat. |
|||
|
Leon. |
|||
|
Adproperabo, ne post tempus praedae praesidium parem. |
|||
|
Lib. |
|||
|
295 |
Quae illaec praeda est? ibo advorsum atque electabo, quidquid est. |
||
|
|
iubeo te salvere voce summa, quo ad vires valent. |
||
|
Leon. |
|||
|
Gymnasium flagri, salveto. Lib. Quid agis, custos carceris? |
|||
|
Leon. |
|||
|
O catenarum colone. Lib. O virgarum lascivia. |
|||
|
Leon. |
|||
|
Quot pondo ted esse censes nudum? Lib. Non edepol scio. |
|||
|
Leon. |
|||
|
300 |
Scibam ego te nescire, at pol ego, qui ted expendi, scio: |
||
|
|
nudus vinctus centum pondo es, quando pendes per pedes. |
||
|
Lib. |
|||
|
Quo argumento istuc? Leon. Ego dicam, quo argumento et quo modo. |
|||
|
ad pedes quando adligatumst aequom centumpondium, |
|||
|
ubi manus manicae complexae sunt atque adductae ad trabem, |
|||
|
305 |
nec dependes nec propendes--quin malus nequamque sis. |
||
|
|
Lib. |
||
|
Vae tibi. Leon. Hoc testamento Servitus legat tibi. |
|||
|
Lib. |
|||
|
Verbivelitationem fieri compendi volo. |
|||
|
Quid istud est negoti? Leon. Certum est credere. Lib. Audacter licet. |
|||
|
Leon. |
|||
|
Sis amanti subvenire familiari filio, |
|||
|
310 |
tantum adest boni improviso, verum commixtum malo: |
||
|
|
omnes de nobis carnificum concelebrabuntur dies. |
||
|
Libane, nunc audacia usust nobis inventa et dolis. |
|||
|
tantum facinus modo inveni ego, ut nos dicamur duo |
|||
|
omnium dignissumi esse, quo cruciatus confluant. |
|||
|
Lib. |
|||
|
315 |
Ergo mirabar quod dudum scapulae gestibant mihi, |
||
|
|
hariolari quae occeperunt, sibi esse in mundo malum. |
||
|
quidquid est, eloquere. Leon. Magna est praeda cum magno malo. |
|||
|
Lib. |
|||
|
Si quidem omnes coniurati cruciamenta conferant, |
|||
|
habeo opinor familiare tergum, ne quaeram foris. |
|||
|
Leon. |
|||
|
320 |
Si istam firmitudinem animi optines, salvi sumus. |
||
|
|
Lib. |
||
|
Quin si tergo res solvenda est, rapere cupio publicum: |
|||
|
pernegabo atque obdurabo, periurabo denique. |
|||
|
Leon. |
|||
|
Em ista virtus est, quando usust qui malum fert fortiter; |
|||
|
fortiter malum qui patitur, idem post potitur bonum. |
|||
|
Lib. |
|||
|
325 |
Quin rem actutum edisseris? cupio malum nanciscier. |
||
|
|
Leon. |
||
|
Placide ergo unum quidquid rogita, ut adquiescam. non vides |
|||
|
me ex cursura anhelitum etiam ducere? Lib. Age, age, mansero |
|||
|
tuo arbitratu, vel adeo usque dum peris. Leon. Vbinam est erus? |
|||
|
Lib. |
|||
|
Maior apud forumst, minor hic est intus. Leon. Iam satis est mihi. |
|||
|
Lib. |
|||
|
330 |
Tum igitur tu dives es factus? Leon. Mitte ridicularia. |
||
|
|
Lib. |
||
|
Mitto. * istuc quod adfers aures exspectant meae. |
|||
|
Le. |
|||
|
Animum adverte, ut aeque mecum haec scias. Li. Taceo. Le. Beas. |
|||
|
meministin asinos Arcadicos mercatori Pellaeo |
|||
|
335 |
nostrum vendere atriensem? Lib. Memini. quid tum postea? |
||
|
Leon. |
|||
|
Em ergo is argentum huc remisit, quod daretur Saureae |
|||
|
|
pro asinis. adulescens venit modo, qui id argentum attulit. |
||
|
Lib. |
|||
|
Vbi is homost? Leon. Iam devorandum censes, si conspexeris? |
|||
|
Lib. |
|||
|
Ita enim vero. sed tamen, tu nempe eos asinos praedicas |
|||
|
340 |
vetulos, claudos, quibus subtritae ad femina iam erant ungulae? |
||
|
Leon. |
|||
|
Ipsos, qui tibi subvectabant rure huc virgas ulmeas. |
|||
|
|
Lib. |
||
|
Teneo, atque idem te hinc vexerunt vinctum rus. Le. Memor es probe. |
|||
|
verum in tonstrina ut sedebam, me infit percontarier, |
|||
|
ecquem filium Stratonis noverim Demaenetum. |
|||
|
345 |
dico me novisse extemplo et me eius servom praedico |
||
|
esse, et aedis demonstravi nostras. Lib. Quid tum postea? |
|||
|
|
Leon. |
||
|
Ait se ob asinos ferre argentum atriensi Saureae, |
|||
|
viginti minas, sed eum sese non nosse hominem qui siet, |
|||
|
ipsum vero se novisse callide Demaenetum. |
|||
|
350 |
quoniam ille elocutus haec sic-- Lib. Quid tum? Leon. Ausculta ergo, scies. |
||
|
extemplo facio facetum me atque magnificum virum, |
|||
|
|
dico med esse atriensem. sic hoc respondit mihi: |
||
|
'ego pol Sauream non novi neque qua facie sit scio. |
|||
|
te non aequomst suscensere. si erum vis Demaenetum, |
|||
|
355 |
quem ego novi, adduce: argentum non morabor quin feras.' |
||
|
ego me dixi erum adducturum et me domi praesto fore; |
|||
|
|
ille in balineas iturust, inde huc veniet postea. |
||
|
quid nunc consili captandum censes? dic. Lib. Em istuc ago, |
|||
|
quo modo argento intervortam et adventorem et Sauream. |
|||
|
360 |
iam hoc opus est exasceatum; nam si ille argentum prius |
||
|
hospes huc affert, continuo nos ambo exclusi sumus. |
|||
|
|
nam me hodie senex seduxit solum sorsum ab aedibus, |
||
|
mihi tibique interminatust nos futuros ulmeos, |
|||
|
ni hodie Argyrippo essent viginti argenti minae; |
|||
|
365 |
iussit vel nos atriensem vel nos uxorem suam |
||
|
defraudare, dixit sese operam promiscam dare. |
|||
|
|
nunc tu abi ad forum ad erum et narra haec ut nos acturi sumus: |
||
|
te ex Leonida futurum esse atriensem Sauream, |
|||
|
dum argentum afferat mercator pro asinis. Leon. Faciam ut iubes. |
|||
|
Lib. |
|||
|
370 |
Ego illum interea hic oblectabo, prius si forte advenerit. |
||
|
Leon. |
|||
|
Quid ais? Lib. Quid vis? Le. Pugno malam si tibi percussero, |
|||
|
|
mox cum Sauream imitabor, caveto ne suscenseas. |
||
|
Lib. |
|||
|
Hercle vero tu cavebis ne me attingas, si sapis, |
|||
|
ne hodie malo cum auspicio nomen commutaveris. |
|||
|
Leon. |
|||
|
375 |
Quaeso, aequo animo patitor. L. Patitor tu item, cum ego te referiam. |
||
|
Leon. |
|||
|
Dico ut usust fieri. Lib. Dico hercle ego quoque ut facturus sum. |
|||
|
|
Leon. |
||
|
Ne nega. Lib. Quin promitto, inquam, hostire contra ut merueris. |
|||
|
Leon. |
|||
|
Ego abeo, tu iam, scio, patiere. sed quis hic est? is est, |
|||
|
ille est ipsus. iam ego recurro huc. tu hunc interea hic tene. |
|||
|
380 |
volo seni narrare. Lib. Quin tuom officium facis ergo ac fugis? |
||
|
|
|||
|
Atto 2 Scena 3 |
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
385 |
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
390 |
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
Nihilo mage intus est. Merc. Vbi est? Lib. Ad tonsorem ire dixit. |
||
|
|
|||
|
395 |
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
mercatu. Lib. Scio. tu id nunc refers? iam hic credo eum adfuturum. |
||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
400 |
|||
|
|
|||
|
|
|||